Vloerverwarming op het warmtenet

Gaat een bestaande woning van een ketel over op een warmtenet, dan verandert er aan de vloer zelf niets en aan alles eromheen veel. De verdeler verliest zijn mengventiel, de radiatoren verliezen hun functie, en een legpatroon dat op 55 graden was gerekend komt op 40 graden vermogen tekort.

Wat er verandert als de ketel eruit gaat

Op de plek van de ketel komt een kast met twee warmtewisselaars, een regelafsluiter, een warmtemeter en de aansluitingen naar de woning. De ene wisselaar voedt de verwarming, de andere het warme tapwater. De woning maakt zelf geen warmte meer: wat er binnenkomt, komt uit de leiding in de straat.

Het vermogen van die kast staat in de overeenkomst en is eindig, vaak ergens tussen de acht en de twaalf kilowatt voor een grondgebonden woning. Tapwater heeft daarin voorrang. Staat de kraan tien minuten open, dan krijgt de verwarmingskant even niets. Een vloer met veel massa overbrugt dat zonder dat u het merkt, een vloer die krap is uitgerekend niet.

Wat de vloer die er al ligt hiervan merkt

Een vloer die als bijverwarming naast radiatoren lag, kreeg van de ketel water van 45 tot 55 graden. Zakt dat naar 40 graden, dan halveert bijna het verschil tussen het water en de kamer: van ruim 25 graden naar ongeveer vijftien. De afgifte zakt evenredig mee, dus een vloer die 85 watt per vierkante meter deed, doet er dan rond de 50.

Waarom het mengventiel op de verdeler kan vervallen

Een verdeler achter een ketel heeft een pompgroep met een thermostatisch ventiel nodig. Dat ventiel houdt het water dat de vloer in gaat rond 35 graden; zonder begrenzing gaat er water van boven de 70 graden de dekvloer in en scheurt hij.

Wat overblijft is een circulatiepomp, een aanvoerbalk met flowmeters en een retourbalk met thermische kopjes, plus het ontluchtings- en aftappunt. Minder onderdelen, een kleinere kast en minder weerstand in de kring. Een begrenzer die de pomp stilzet als het water toch boven een ingestelde waarde komt, laten wij er wel op zitten: dat is een beveiliging en geen regeling.

Waarom de slangafstand van toen vaak niet meer klopt

Legpatronen uit de jaren negentig liggen vaak op vijftien tot twintig centimeter hart op hart, wat ruim genoeg was toen de vloer alleen de kou van de tegels hoefde weg te nemen. Bij lage aanvoer is de hoeveelheid buis per vierkante meter de enige knop die nog bestaat, en dan is twintig centimeter te weinig.

In een vloer die al ligt, kan dat op twee manieren. Wij frezen een extra lus tussen de bestaande sleuven door, wat op ons infreeswerk vanaf 29 euro exclusief btw per vierkante meter neerkomt. Of wij pakken alleen de ruimtes aan die tekortkomen, meestal de kamer aan de gevelzijde en de kamer boven de garage.

Kort samengevat

• De kast levert een vaste lage temperatuur en een begrensd vermogen, en het tapwater gaat voor
• Zonder ketel en zonder werkende radiatoren draagt de vloer de hele warmtevraag van de ruimte
• Komt het water laag binnen, dan vervalt het mengventiel en blijft alleen een begrenzer als beveiliging
• Vijftien tot twintig centimeter hart op hart is bij lage aanvoer te weinig, tien centimeter haalt het tekort terug

Een woning op een warmtenet is voor vloerverwarming eerder een kans dan een probleem, want beide werken het beste op lage temperatuur met een grote afkoeling.